वास्तुशास्त्र, नशीब आणि अंधश्रद्धा यांसारख्या विषयांवर अनेकदा चर्चा होते, पण चित्रपटांमध्ये ते हलक्याफुलक्या आणि मनोरंजक पद्धतीने फार कमी वेळा दाखवले जाते. ‘उत्तर दा पुत्तर’ याच प्रयत्नाने येते. चित्रपट हसवतो, उपहास करतो आणि शेवटी एक असा प्रश्न सोडून जातो, जो कदाचित थिएटरमधून बाहेर पडल्यानंतरही तुमच्यासोबत राहतो. मात्र, काही उणिवा त्याला आणखी चांगले बनण्यापासून रोखतात. या चित्रपटाची लांबी 1 तास 43 मिनिटे आहे. या चित्रपटाला दैनिक भास्करने 5 पैकी 3 स्टार रेटिंग दिली आहे. चित्रपटाची कथा कशी आहे? चित्रपटाची कथा फिजिक्सचे प्रोफेसर साईं राम टुटेजा (अन्नू कपूर) यांची आहे. विज्ञान शिकवणारे टुटेजा स्वतः वास्तूंवर डोळे झाकून विश्वास ठेवतात. त्यांचा हट्ट आहे की ते तेव्हाच आपले घर बांधतील, जेव्हा त्यांना उत्तर दिशेला तोंड करणारी परिपूर्ण जमीन मिळेल. याच कारणामुळे ते अनेक वर्षे भाड्याच्या घरात राहतात. जेव्हा अखेरीस त्यांना मनासारखी जमीन मिळते आणि स्वप्नातील घर बनवण्याचा प्रवास सुरू होतो, तेव्हा नशीब त्यांच्यासमोर एकामागून एक अडचणी उभ्या करते. इंटरव्हलनंतर कथा रंजक वळण घेते, जेव्हा टुटेजांना समजते की आयुष्य फक्त दिशा नाही, तर आपल्या निर्णयांनी आणि मेहनतीने बदलते. या प्रवासात त्यांचा विद्यार्थी ज्ञान चंद उर्फ जीसी (सुमित गुलाटी) त्यांचा सर्वात मोठा आधार बनतो. चित्रपट कॉमेडी आणि व्यंग्याद्वारे वास्तू आणि अंधश्रद्धेवर प्रश्नचिन्ह देखील उपस्थित करतो. अनेक ठिकाणी याची झलक ‘खोसला का घोंसला’ची आठवण करून देते. स्टारकास्टची ऍक्टिंग कशी आहे? अन्नू कपूर संपूर्ण चित्रपटाचा आत्मा आहेत. साई राम टुटेजाच्या भूमिकेत त्यांचा अभिनय इतका सहज आहे की अनेकदा असे वाटते की ही भूमिका त्यांच्यासाठीच लिहिली गेली आहे. कॉमेडी, इमोशन आणि टाइमिंग, प्रत्येक ठिकाणी ते चित्रपटाला आपल्या खांद्यावर सांभाळतात. सुमित गुलाटी (ज्ञान चंद उर्फ जीसी) दुसऱ्या भागात कथेचा मजबूत आधार बनतात आणि आपल्या भूमिकेत प्रामाणिक दिसतात. रुखसार रहमान (गिन्नी) संतुलित अभिनय करतात. राजेंद्र सेठी (आनंद राज आनंद) कमी स्क्रीन टाइममध्येही प्रभाव टाकतात. बृजेंद्र काला, पवन मल्होत्रा, इश्तियाक खान आणि नितीन अरोरा यांसारखे कलाकार त्यांच्या उपस्थितीने चित्रपटाला अधिक मनोरंजक बनवतात. दिग्दर्शन आणि तांत्रिक बाजू दिग्दर्शक रविंदर सिवाच यांनी एका चांगल्या कल्पनेला मनोरंजक पद्धतीने सादर केले आहे. चित्रपटाचा संदेश स्पष्ट आहे आणि तो कोणताही उपदेश न देता आपला मुद्दा मांडतो. मात्र, काही दृश्ये गरजेपेक्षा जास्त लांब वाटतात आणि संपादन थोडे अधिक कडक असते तर चित्रपटाचा प्रभाव आणखी वाढू शकला असता. कलाकारांच्या निवडीतही एक गोष्ट खटकते. नासिर अब्दुल्ला, जे गिन्नीचे वडील बनले आहेत, ते पडद्यावर अन्नू कपूर यांच्यापेक्षा वयाने लहान दिसतात. अशा परिस्थितीत त्यांचा अन्नू कपूर यांच्या सासऱ्यांचा रोल पूर्णपणे विश्वासार्ह वाटत नाही. कॅमेरा वर्क आणि इतर तांत्रिक बाजू कथेनुसार ठीक आहेत. चित्रपटाचे संगीत कसे आहे? चित्रपटाचे संगीत कथेसोबत चालते. गाणी दृश्यांनुसार चांगली वाटतात, पण थिएटरमधून बाहेर पडल्यानंतर फारशी लक्षात राहत नाहीत. पार्श्वसंगीत चित्रपटाच्या मूडला आधार देते. अंतिम निकाल: पाहावा की नाही? ‘उत्तर दा पुत्तर’ हा काही मोठा किंवा भव्य चित्रपट नाही, पण एका चांगल्या विषयाला प्रामाणिकपणे आणि हलक्याफुलक्या पद्धतीने सादर करतो. अन्नू कपूरचा उत्कृष्ट अभिनय, इतर कलाकारांची साथ आणि व्यंग्याने भरलेली कथा याला एकदा पाहण्यासारखे बनवते. जर तुम्हाला असे चित्रपट आवडत असतील जे हसवण्यासोबत विचार करायलाही लावतात, तर ‘उत्तर दा पुत्तर’ तुम्हाला निराश करणार नाही. तथापि, थोडे अधिक कडक संपादन (टाइट एडिटिंग) आणि काही चांगले कास्टिंग निर्णय याला अधिक मजबूत बनवू शकले असते.
