ग्वाल्हेरमध्ये युवकाने ट्रेनसमोर उडी मारली:सुसाइड नोटमध्ये तीन नावे लिहिली; म्हटले- यांनी कर्जाच्या बहाण्याने 23 लाख रुपये ठगले

ग्वाल्हेरमध्ये कर्ज मंजूर करून घेण्यासाठी आणि बनावट कागदपत्रांच्या नावाखाली लाखो रुपयांची फसवणूक झालेल्या जसपाल सिंग यादव नावाच्या एका तरुणाने रेल्वेसमोर उडी मारून आत्महत्या केली. त्याने एक आत्महत्या नोट (सुसाइड नोट) देखील सोडली आहे. ज्यात लिहिले आहे की, ‘सिंधियाजी, जेव्हा तुम्ही हे पत्र वाचाल, तेव्हा मी हे जग सोडून गेलो असेन.’ हा तरुण केंद्रीय मंत्री ज्योतिरादित्य सिंधिया यांचा समर्थक असल्याचे सांगितले जात आहे. आत्महत्या नोटमध्ये त्याने 3 लोकांचा उल्लेख केला आहे, ज्यांनी त्याला जमिनीवर कर्ज मिळवून देण्याचे आमिष दाखवून 23 लाख रुपयांची फसवणूक केली आहे. ज्याचे 20 टक्के व्याज त्याने भरले आहे. ही रक्कम 35 लाख झाली आहे. आत्महत्या नोटमध्ये आरोपींची नावे, मोबाईल नंबर आणि त्यांच्या फसवणुकीचा संपूर्ण तपशील नोंदवला आहे. शनिवारपासून जसपाल सिंग बेपत्ता होता आणि रविवारी रात्री उशिरा त्याचा मृतदेह झाशी रोड रेल्वे लाईनवर पडलेला आढळला. सोमवारी सकाळी कुटुंबीयांनी मृतदेहाची ओळख पटवली आहे. मृतदेहाचे शवविच्छेदन केले जात आहे. 3.45 कोटींच्या कर्जाचे आमिष दाखवून 23 लाख रुपये उकळले आत्महत्या नोटनुसार, आरोपींनी जसपाल सिंह यादव यांना फसवून सांगितले होते की, त्यांच्या 1.5 कोटी रुपयांच्या जमिनीवर पिरामल बँकेकडून 3 कोटी 45 लाख रुपयांचे कर्ज मंजूर झाले आहे. आरोपींनी बँकेचे कथित मंजुरी पत्र दाखवून पीडिताचा विश्वास संपादन केला आणि कर्ज मिळवून देण्याच्या बदल्यात त्यांच्याकडून 23 लाख रुपये उकळले. फेब्रुवारी 2025 ते जुलै 2026 पर्यंत टाळाटाळ केली आरोपींनी फेब्रुवारी 2025 मध्ये जसपाल सिंह यादव यांच्याकडून पैसे घेतले होते. जुलै 2026 पर्यंत कोणतेही काम केले नाही. जेव्हा पीडिताने आपले पैसे आणि कर्जाबद्दल दबाव आणला, तेव्हा आरोपी पैसे घेऊन पळून गेले. जसपालने आपल्या सुसाइड नोटमध्ये हे देखील लिहिले आहे की, आरोपींनी केवळ त्याच्यासोबतच नाही, तर परिसरातील इतर अनेक लोकांसोबतही अशाच प्रकारची फसवणूक केली आहे. कुलैथ गावात मेहुण्याच्या घरी लपल्याचा दावा सुसाइड नोटच्या शेवटच्या भागात जसपाल यादवने लिहिले आहे की, मुख्य आरोपी रवी कुमार पळून कुलैथ पुरा गावात लपला होता, जिथे त्याच्या मेहुण्याने त्याला आश्रय दिला होता. घटनेनंतर पोलिसांनी हस्तलिखित सुसाइड नोट तपासणीसाठी ताब्यात घेतली आहे आणि पत्रात नमूद केलेल्या मोबाईल नंबर आणि पत्त्यांच्या आधारे आरोपींचा शोध आणि प्रकरणाचा तपास सुरू केला आहे. 5 पानांच्या सुसाइड नोटमध्ये काय लिहिले आहे… मी, जसपाल सिंग यादव, पूर्ण शुद्धीवर हे लिहित आहे की मी आत्महत्या करणार आहे. माझ्या आत्महत्येला जबाबदार आशिष गुप्ता, डबरा येथील रहिवासी रवी जाटव आणि टेकनपूर येथील मुख्य आरोपी रवी कुमार आहेत. या लोकांनी मला कर्ज मिळवून देण्यासाठी माझ्याकडून 23 लाख रुपये घेतले होते. ते म्हणाले की माझ्या 1.5 कोटी रुपयांच्या जमिनीवर 3.45 कोटी रुपयांचे कर्ज मंजूर झाले आहे. त्यांनी मला पिरामल बँकेचे सँक्शन लेटर दाखवून फसवून पैसे घेतले. रवी कुमारने फेब्रुवारी 2025 ते जुलै 2026 पर्यंत माझे कोणतेही काम केले नाही आणि तो पळून गेला. त्याने अनेक लोकांसोबत असेच केले आहे. तो मला कुलैथपुरा गावात भेटला, जिथे त्याच्या मेहुण्याने त्याला आश्रय दिला होता. जेव्हा मी तिथे पोहोचलो, तेव्हा पंचायत लावून खोटे आश्वासन दिले आणि परत पाठवले. त्याने 30 जुलैला पैसे परत देण्याचे सांगितले होते. त्यानंतर तो 30 जुलैला गोहद येथील कुचवा गुर्जर गावात पळून गेला. कळले की या गावात त्याचा मेहुणा छोटू सरपंच राहतो. त्याने त्याला आपल्याजवळ ठेवले आहे. जेव्हा आम्ही त्याला घ्यायला गेलो, तेव्हा पंचनामा करून देण्यास सांगितले. पण, नंतर तो फिरला. कल्याणीपुरा आणि कुथवा गुर्जर गावात त्याचे दोन्ही मेहुणे राहतात. हे देखील तितकेच दोषी आहेत. जे 23 लाख रुपये मी यांना दिले आहेत, त्याचे मी 20 टक्के दराने व्याज भरले आहे. 23 लाख रुपयांचे मी 35 लाख रुपये भरले आहेत. मी माझे जीवन संपवत आहे आणि रवीकडे जे माझे पैसे आहेत, ते माझ्या मृत्यूनंतर माझ्या वडिलांना मिळवून दिले जावेत. माझ्या आत्महत्येचे कारण हे सर्व लोक आहेत. या लोकांवर योग्य कारवाई केली जावी. त्याने लल्ला बलरामकडूनही 9.80 लाख रुपये घेऊन फसवणूक केली आहे. मला जगायचे होते, पण माझे जीवन रवी कुमारने उद्ध्वस्त केले. हे पैसे मी त्याला माझी बुलेट, सोने, सफारी आणि कार गहाण ठेवून 20 टक्के व्याजाने दिले होते. यामुळे सर्व काही बुडाले. मी ग्वाल्हेरचा रहिवासी आहे आणि राजा ज्योतिरादित्य शिंदे यांच्यापर्यंत माझे हे मृत्यूचे पत्र नक्की पोहोचावे. याचे (रविचे) संपूर्ण कुटुंबातील लोक फसवणूक करणारे आहेत. म्हणून माझी विनंती आहे की माझे पैसे माझ्या वडिलांना मिळवून द्यावेत आणि रवी कुमारला जन्मठेपेची शिक्षा व्हावी, जेणेकरून दुसरे कोणतेही कुटुंब आपले मूल गमावू नये, जसे माझ्या कुटुंबाने मला गमावले आहे. शिंदे साहेब, जेव्हा आपण हे पत्र वाचाल, मी या जगातून निघून गेलो असेन. माझी विनंती आहे की याला जन्मठेपेची शिक्षा दिली जावी. मला मरायचे नव्हते, पण या रवीमुळे मला आत्महत्येसारखे पाऊल उचलावे लागले.