6 तासांपूर्वी
- कॉपी लिंक
आर्मी हॉस्पिटलमधील जीवनावर आधारित ‘108 बेस हॉस्पिटल: उरी’ हा शो 15 ऑगस्टपासून टीव्ही आणि ओटीटीवर प्रसारित होणार आहे. 30 भागांचा हा मर्यादित शो दर शनिवार आणि रविवारी दाखवला जाईल.
दैनिक दिव्य मराठीशी खास बातचीत करताना, शोचे मुख्य कलाकार गश्मीर महाजनी आणि एरिका फर्नांडिस यांनी आपल्या भूमिका, करिअर विरुद्ध वैयक्तिक जीवन, डेली सोपचे लांबणारे स्वरूप आणि काश्मीर सीमेवर शूटिंगच्या त्यांच्या अनुभवांबद्दल मनमोकळेपणाने सांगितले. या मुलाखतीचे प्रमुख अंश वाचा.…
प्रश्न: 15 ऑगस्टपासून सुरू होणाऱ्या ‘108 बेस हॉस्पिटल: उरी’ या शोमध्ये तुम्ही दोघे कोणत्या प्रकारच्या भूमिका साकारत आहात? गश्मीर महाजनी: मी आर्मी डॉक्टर अनिरुद्ध जैसवालची भूमिका साकारत आहे. अनिरुद्धची गर्लफ्रेंड आर्मीमध्ये जाऊ इच्छित होती. त्यामुळे त्याने 10 वर्षांपूर्वी तिच्याशी संबंध तोडले होते. पण 10 वर्षांनंतर नशिबाने त्याला स्वतः इंडियन आर्मीमध्ये आणले. जेव्हा दोघे समोरासमोर येतात, तेव्हा त्यांच्यातील संघर्ष सुरू होतो.
आर्मी डॉक्टर कोणत्या परिस्थितीत शत्रूंशी लढतात. आपल्या लोकांना वाचवतात, हेच या शोमध्ये दाखवले आहे. पहिल्यांदाच आर्मी डॉक्टरची भूमिका करत आहे, जी मला नेहमीच करायची होती.
एरिका फर्नांडिस: मी नैना निहारिकाची भूमिका साकारत आहे. अनिरुद्धने 10 वर्षांपूर्वी नैनाला सोडून दिले होते, पण जेव्हा तो परत येतो तेव्हा गोष्टी बदलतात. तरीही, नैना आपले कर्तव्य आणि जबाबदारी सर्वात पुढे ठेवते आणि बाकीच्या गोष्टी मागे.
प्रश्न: कधी खऱ्या आयुष्यात जोडीदार आणि करिअर यापैकी एकाची निवड करावी लागली, तर कोणाला निवडाल? गश्मीर महाजनी: मला अजूनपर्यंत असे कोणी विचारले नाही. पण जर एखाद्या गर्लफ्रेंडने अशी अट ठेवली, तर मी करिअरच निवडेल. अभिनयाशिवाय मला दुसरे काही येतही नाही. गर्लफ्रेंड तर दुसरीही येऊ शकते, पण अभिनय तर अभिनय आहे… त्याला मी कसे सोडेन.
एरिका फर्नांडिस: मी तर नेहमीच माझ्या करिअरला प्राधान्य दिले आहे. एकदा मलाही असाच प्रश्न विचारण्यात आला होता आणि माझे उत्तर हेच होते की मी फक्त अभिनयच निवडणार.
प्रश्न: आर्मी डॉक्टरची भूमिका साकारण्यासाठी कोणत्या प्रकारचे प्रशिक्षण आणि तयारी करावी लागली? एरिका फर्नांडिस: आम्ही शस्त्रक्रियेपूर्वीच्या तयारीची बरीच रिहर्सल केली होती. ओटी (ऑपरेशन थिएटर) आणि शस्त्रक्रियेच्या दृश्यांसाठी सेटवर खरे आर्मी डॉक्टर उपस्थित असायचे, जे आम्हाला प्रत्येक टप्प्यावर मार्गदर्शन करत होते.
गश्मीर महाजनी: मेडिकल टर्म्स आणि तयारीमध्ये एरिकाने मला खूप मदत केली. बाकी, आर्मी ऑफिसरबद्दल बोलायचं झालं तर, त्यांची देहबोली वेगळी असते. ते बोलताना कमरेवर हात ठेवून उभे राहत नाहीत, कारण त्यांचं प्रशिक्षण तसंच असतं. एक अभिनेता म्हणून आम्हाला उभं राहणं, चालणं आणि बसण्याच्या याच छोट्या-छोट्या पद्धतींकडे लक्ष द्यावं लागलं.
प्रश्न: हा फक्त 30 भागांचा मर्यादित शो आहे. टीव्ही इंडस्ट्रीमध्ये अशा मर्यादित शोजमुळे मोठा बदल होईल का? एरिका फर्नांडिस: असे शोज नक्कीच यायला हवेत. आजच्या काळात शॉर्ट फॉरमॅट कंटेंट खूप पसंत केला जात आहे, त्यामुळे टीव्हीलाही या बदलाची गरज आहे.
गश्मीर महाजनी: अनेक मोठे कलाकार टीव्ही फक्त यासाठी करत नाहीत कारण त्यांना वर्षानुवर्षे एकाच प्रोजेक्टमध्ये अडकून राहायचे नसते. 30 भागांच्या शोची एक निश्चित सुरुवात आणि शेवट असतो.
डेली सोपमध्ये 50 भागांनंतर कथा संपते, मग फक्त स्पॉन्सर आणि व्यवसायासाठी त्याला 200-500 भागांपर्यंत ओढले जाते. त्यात प्रेक्षकांना समाधान मिळत नाही. पण 30 भागांचा शो प्रेक्षक आणि कलाकार दोघांनाही समाधान देतो.
प्रश्न: ‘उरी’ नावाचा एक सुपरहिट चित्रपट येऊन गेला आहे. या शोबद्दल काही दडपण जाणवले का? एरिका फर्नांडिस: सैन्यावर आधारित बहुतेक चित्रपट रणांगणावर (युद्धभूमीवर) केंद्रित असतात. पण ‘108 बेस हॉस्पिटल: उरी’ ही त्या जखमी जवानांची कथा आहे, जे युद्धानंतर रुग्णालयात येतात आणि डॉक्टर त्यांचे प्राण कसे वाचवतात. ही संकल्पना खूप वेगळी आहे.
गश्मीर महाजनी: आम्ही कोणतेही दडपण घेत नाही. दडपण घेऊन करणार तरी काय! आम्ही काम केले आणि आम्हाला त्याचे पैसे मिळाले. दडपण घेणे हे निर्मात्याचे आणि चॅनलचे काम आहे, आमचे नाही.
प्रश्न: काश्मीरच्या संवेदनशील सीमावर्ती भागात शूटिंग करण्याचा अनुभव कसा होता? गश्मीर महाजनी: आम्ही काश्मीरच्या खूप संवेदनशील सीमावर्ती भागांमध्ये शूटिंग करत होतो. तिथे पाहिले की, किती कठीण परिस्थितीत आपले जवान 18-20 तास तैनात असतात. आम्ही तर नकली बंदुका आणि नकली गोळ्या चालवत होतो, तरीही आम्हाला शूटिंग करणे कठीण जात होते. विचार करा, जिथे खऱ्या गोळ्या चालतात, तिथे जवान कसे राहत असतील. हे सर्व पाहून सैन्याबद्दल मनात आदर शंभर पटीने वाढला.
एरिका फर्नांडिस: डॉक्टरांना देवाच्या जवळ मानले जाते कारण ते जीव वाचवतात. आर्मी बेसमध्ये राहून आणि त्यांची जीवनशैली जवळून पाहून खूप अभिमान वाटला.
