मुस्कान, रविताला फाशी देताना हात थरथरणार नाहीत:पवन जल्लाद म्हणाला- आईकडून मुलांना हिरावून घेणाऱ्यांची शिक्षा कमी होता कामा नये

[ads1]

‘हे निळा ड्रम आणि सापकांडच का? फाशी तर केतन, राजा, अतुल पंवार आणि तालिबची हत्या करणाऱ्या सिया, सोनम, दामिनी, इल्मा आणि त्यांच्या प्रियकरांनाही झाली पाहिजे. आईंपासून त्यांची मुले हिरावून घेणाऱ्या या लोकांना शिक्षा नक्कीच झाली पाहिजे. ‘ हे महिला-पुरुष नाही, तर गुन्हेगार आहेत. मुस्कान, साहिल, रविता, अमरदीप यांच्यापैकी कोणालाही फाशी देताना ना माझे हात थरथरतील, ना मन विचलित होईल. ही माझ्यासाठी अभिमानाची बाब आहे. फक्त डेथ वॉरंट जारी होऊ दे, ते माझ्या तख्त्यावर येऊ देत. मग अशा निर्दयी मारेकऱ्यांना मी स्वतःच्या हातांनी फाशी देईन.’ संपूर्ण देशात फाशी देणारे एकमेव पवन जल्लाद यांनी मेरठमध्ये दैनिक दिव्य मराठीशी खास बातचीत करताना हे सांगितले. ते म्हणाले की, गुन्हेगारांना शिक्षा देऊन कायद्याने आपले काम केले आहे. आता ते सर्वोच्च न्यायालय, उच्च न्यायालय किंवा राष्ट्रपतींकडे गेले तरी त्यांच्याबद्दल कोणतीही दया दाखवली जाऊ नये. संपूर्ण बातचीत वाचा… मारेकरी बायकांना कोर्टापासून राष्ट्रपतीपर्यंत कुणीही माफ करू नये पवन जल्लाद म्हणाला- मुस्कान, रविता कोणीही असोत, त्यांना फाशी देऊन मी स्वतःला भाग्यवान समजेन. त्यांच्या प्रियकरांनी इतरांच्या मुलांचा जीव घेतला. त्यांची घरे उद्ध्वस्त केली. त्यांना जगण्याचा कोणताही अधिकार नाही. रविता, साहिल, मुस्कान, सिया, सोनम, इल्मा, दामिनी, तुषार किंवा अमरदीप… हे जे कोणी असतील, त्या सर्वांना फाशी झाली पाहिजे. जे आतापर्यंत वाचलेत, त्यांनाही कायद्याने फाशीची शिक्षा सुनावावी. मला वाटते की, त्यांची फाशीची शिक्षा न्यायालयापासून राष्ट्रपतींपर्यंत कोणीही माफ करू नये. तेव्हाच समाजात पती-पत्नीचे नाते किती महत्त्वाचे आहे, याचा संदेश जाईल. लग्नाची थट्टा करणाऱ्यांना तेव्हाच अक्कल येईल. ते कोणाच्या तरी मुलाची हत्या करत आहेत. हे सर्व तेव्हाच थांबेल. यांपैकी कोणालाही फाशी दिली गेली, तर मी स्वतःला धन्य मानेन. फाशी देणे प्रत्येकाला जमत नाही, त्यासाठी धाडस लागते पवन जल्लाद म्हणतात- एखाद्याला फाशीच्या तख्तावर लटकवणे, हे इतके सोपे काम नाही. माणूस आपल्या आयुष्यात एक मुंगीही मारू शकत नाही. इथे जिवंत माणसाला फाशी द्यायची असते. यासाठी जिगर आणि धैर्य आवश्यक असते. केवळ हातांत ताकद असून काम भागत नाही, मन मजबूत असले पाहिजे. तेव्हाच तुम्ही जल्लाद बनू शकता. आम्ही एखाद्याला फाशी देतो, तेव्हा आम्हाला कोणतीही भीती किंवा घबराट वाटत नाही. कारण, ईश्वराने आम्हाला याच कामासाठी निवडले आहे. परमेश्वराने आम्हाला जगात यासाठी पाठवले आहे की, आम्ही येथे पाप्यांचा अंत करावा. फाशी देताना आमच्या मनात फक्त एवढेच असते की, आज आमच्या हातून एका अपराधाचा अंत होत आहे. पोलिसांच्या हातून एन्काउंटर करताना हात थरथरतात का? डॉक्टरांचे हात शवविच्छेदन किंवा शस्त्रक्रिया करताना थरथरतात का? मग आमचे हात का थरथरतील? फाशी देताना अभिमान वाटतो, आम्ही चांगले काम करत आहोत फाशी देणे हे तर चांगले काम आहे. मला माझ्या या कामाचा अभिमान वाटतो. लोक मला किंवा माझ्या कुटुंबाला जल्लाद म्हणाले, तरी मला वाईट वाटत नाही. कारण, आम्ही चांगले काम करत आहोत. आम्हाला हे काम करण्याची संधी मिळत आहे, ही आनंदाची बाब आहे. ज्याप्रमाणे कायदा आणि न्यायाधीश गुन्हेगारांना शिक्षा सुनावतात, तसेच पोलीस गुन्हेगारांना पकडून समाजाचे संरक्षण करतात. अगदी त्याचप्रमाणे आम्ही जल्लाद त्या गुन्हेगारांना फाशीच्या तख्तावर चढवून समाजाला गुन्हेगारांपासून मुक्त करतो. हे माझ्यासाठी अभिमानाचे काम आहे. जेव्हा कधी फाशी दिली जाईल, तेव्हा मुस्कान-रविताला मथुरा कारागृहातील फाशीघरात लटकावले जाईल. कारण महिलांना मथुरा कारागृहात फाशी दिली जाते. तर साहिल आणि अमरदीप यांना मेरठ कारागृहात किंवा उत्तर प्रदेशातील इतर कोणत्याही कारागृहात फाशी दिली जाऊ शकते. ज्या कारागृहाचा वॉरंट येईल, त्याच कारागृहात त्यांना फाशी दिली जाईल. देशातील एकमेव जल्लाद पवन, तिसरी पिढी सांभाळत आहे काम जल्लाद पवन यांनी सांगितले- मला फाशी देण्याचे काम वारशाने मिळाले आहे. पूर्वी माझे आजोबा कल्लू जल्लाद फाशी देत असत. कल्लू जल्लाद यांच्याकडून हे काम त्यांचा मुलगा मम्मू जल्लाद यांच्याकडे आले. मम्मू जल्लाद यांनी हे काम तिसऱ्या पिढीत आपल्या मुलाकडे म्हणजे माझ्याकडे (जल्लाद पवन) सोपवले. आता मीही माझ्या मुलाला गुन्हेगारांना फाशी देण्याचे तंत्र शिकवत आहे, जेणेकरून माझ्यानंतर हे काम माझा मुलगाच सांभाळेल. पवन जल्लाद हे देशातील एकमेव जल्लाद आहेत. ते मेरठमधील कांशीराम कॉलनीत कुटुंबासोबत राहतात. त्यांच्या कुटुंबात पत्नी, एक मुलगा आणि पाच मुली आहेत. पवन सांगतात की, लखनऊमध्ये आणखी एक जल्लाद आहेत. मात्र ते कोरोनाच्या काळापासूनच आजारी आहेत. त्यामुळे आम्हीच एकमेव जल्लाद आहोत. हिंदुस्थानात कुठेही फाशीची शिक्षा दिली जाणार असली, तरी आम्हालाच फाशी देण्यासाठी बोलावले जाते. फाशी देण्यासाठी १५ मिनिटांचा वेळ लागतो पवन जल्लाद यांनी सांगितले की, एका गुन्हेगाराला फाशी देण्याची संपूर्ण प्रक्रिया १५ मिनिटांची असते. कैद्याला फाशीच्या खोलीत आणले जाते. तोपर्यंत जल्लादाने फाशी देण्याची संपूर्ण तयारी केलेली असते. फासापासून लीव्हरपर्यंत सर्व काही तपासलेले असते. बंदिवानाला फाशीच्या तख्तावर आणण्यापूर्वी प्रार्थना करण्यास सांगितले जाते. त्याची इच्छा असल्यास तो प्रार्थना करू शकतो. त्यानंतर त्याला तख्तावर आणले जाते. येथून जल्लादाचे काम सुरू होते. जल्लाद बंदिवानाचा चेहरा कापडाने झाकतो. यानंतर त्याला फाशीच्या तख्तावर उभे केले जाते. त्याच्या गळ्यात दोरीचा फास घातला जातो. फाशीची शिक्षा देण्याची घंटा वाजताच जल्लाद त्वरित लीव्हर ओढतो. लीव्हर ओढताच गळ्यातील फास घट्ट होतो आणि कैद्याच्या पायांखालील लाकडी तख्ता उघडून खाली पडतो. खाली 15 फूट खोल खड्डा असतो. याच खोल खड्ड्यात त्याचे शरीर लटकत राहते. गळ्यातील फासामुळे ते झोके घेऊ लागते. त्याच वेळी त्याच्या गळ्याचे हाड दबावामुळे तडकते आणि त्याचा मृत्यू होतो. फाशी दिल्यानंतर काय होते? पवन जल्लादने सांगितले- फाशी दिल्यानंतर ३० मिनिटे प्रतीक्षा केली जाते. त्यामुळे अपराध्याचा मृत्यू होतो. त्यानंतर जल्लाद अपराध्याला फाशीच्या तख्त्यावर लटकवलेल्या अवस्थेतच तो मरण पावला आहे की नाही, हे तपासतो. जल्लादासोबत डॉक्टरही तपासणी करतात. त्यानंतर जल्लाद अपराध्याच्या मृतदेहाच्या गळ्यातील फास काढतो. त्याला फाशीच्या तख्त्यावरून खाली उतरवतो. तुरुंगातील कर्मचाऱ्यांच्या मदतीने मृतदेह खाली आणला जातो. त्यानंतर फाशीच्या नोंदीवर जल्लादची स्वाक्षरी घेतली जाते. तसेच तुरुंग अधीक्षक आणि दंडाधिकारी यांच्या स्वाक्षऱ्याही घेतल्या जातात. तेव्हाच अपराध्याला फाशी देण्यात आल्याचे प्रमाणित होते. फाशीची संपूर्ण नोंद ठेवली जाते. त्यानंतर मृताच्या कुटुंबीयांनी त्याचा मृतदेह मागितला, तर सर्व कागदोपत्री प्रक्रिया पूर्ण करून अंत्यसंस्कारासाठी मृतदेह त्यांच्याकडे सोपवला जातो. कुटुंबीयांनी मृतदेह मागितला नाही, तर तुरुंगाच्या आवारातच त्याच्या धर्मानुसार मृतदेह दफन करून किंवा जाळून अंत्यसंस्कार केला जातो. म्हणाले- महिन्याला 10 हजार रुपये मिळतात, सरकारने ते वाढवावे पवन जल्लाद म्हणाले- उत्तर प्रदेशात जल्लादाला एका फाशीमागे 25 हजार रुपये मिळतात. मात्र, फाशीच्या घटना फारच कमी असतात. मी शेवटची फाशी दिल्लीतील निर्भया प्रकरणातील 4 दोषींना 2020 मध्ये दिली होती. तिहार तुरुंगात या चौघांना मी फासावर लटकवले होते. त्यानंतर आता कुठे ही संधी मिळणार आहे. यादरम्यान अमरोहाच्या शबनमला फाशीची शिक्षा झाली, पण ती अजूनही तुरुंगात आहे. मेरठमधील या चौघांना फाशी दिली जाईल की नाही, हे सांगता येत नाही. एखाद्या जल्लादाला आपल्या आयुष्यात कोणाला फाशी देण्याची संधी फारच क्वचित मिळते. तेव्हाच आम्हाला हे २५ हजार रुपये मिळतात, अन्यथा मिळत नाहीत. बाकी दर महिन्याला १० हजार रुपये वेतन मिळते. यापेक्षा अधिक कोणतीही सुविधा नाही. आता १० हजार रुपयांत उदरनिर्वाह कसा करायचा? सरकारने आमचे वेतन वाढवायला हवे.

[ads2]