हर्षानंद गिरी म्हणाल्या- माझे विधान तोडून-मोडून सादर केले:संतांवर प्रश्न उपस्थित केले नाहीत, आश्रमाची जबाबदारी सांभाळायलाही तयार

साध्वी हर्षानंद गिरी यांनी आश्रमात न राहण्यासंबंधीच्या विधानावरून यू-टर्न घेतला आहे. आता त्यांनी म्हटले आहे की, “माझ्या विधानाला चुकीच्या पद्धतीने सादर करण्यात आले. माझा उद्देश कोणत्याही आश्रम किंवा संत समाजावर प्रश्नचिन्ह उपस्थित करणे नसून, महिलांच्या सुरक्षेचा मुद्दा उपस्थित करणे हा होता.” भोपाळमध्ये राहणाऱ्या साध्वी हर्षानंद गिरी यांनी हे विधान रविवारी सोशल मीडियावर व्हिडिओ जारी करून केले आहे. स्वयंपाकघरात स्वयंपाक करताना रेकॉर्ड केलेल्या व्हिडिओची सुरुवात “जय श्रीराम” ने करत हर्षानंद गिरी म्हणाल्या की, त्यांना आश्रमात राहणे आवडते, कारण तिथे त्यांचा वेळ धर्म-कर्म, अभ्यास आणि पूजा-पाठ यात जातो. घरी राहिल्यावर त्यांना घरगुती कामेही करावी लागतात. त्यांनी म्हटले, “जर कोणताही संत, संस्था किंवा आश्रम सुरक्षेची हमी देत असेल आणि तिथे कोणतेही नुकसान होणार नाही असा विश्वास देत असेल, तर मी आजही आश्रमात राहून सेवा करण्यास तयार आहे. जर एखाद्या आश्रमाची जबाबदारी सोपवली गेली, तर मी ती सांभाळण्यासही तयार आहे.” घरी स्वतःला अधिक सुरक्षित समजते व्हिडिओमध्ये हर्षानंद गिरी यांनी उज्जैनमधील एका महामंडलेश्वरावर दाखल झालेल्या बलात्काराच्या प्रकरणाचा उल्लेख करत सांगितले की, आरोपी अजूनही फरार आहे. अशा घटना महिलांच्या सुरक्षेबाबत गंभीर प्रश्न निर्माण करतात आणि याच कारणामुळे त्या आपल्या घरी स्वतःला अधिक सुरक्षित अनुभवतात. महिलांसाठी आश्रम उभारण्याची इच्छा व्यक्त केली हर्षानंद गिरी यांनी सांगितले की, भविष्यात त्यांना असा आश्रम बनवायचा आहे, जिथे घरगुती हिंसाचार, सामाजिक छळ किंवा इतर कारणांमुळे बेघर झालेल्या महिला आणि मुलींना सुरक्षित आश्रय मिळू शकेल. त्या म्हणाल्या की, समाजात अनेक अशा महिला आहेत, ज्यांच्या सुरक्षा आणि देखभालीची जबाबदारी घेणारे कोणी नाही. व्हिडिओच्या शेवटी त्यांनी “हर-हर महादेव” म्हणत आपले बोलणे संपवले. आधी म्हटले होते- संतांपेक्षा जास्त माझी सासू बनले मॉडेलमधून साध्वी बनलेल्या हर्षा रिचिरिया उर्फ साध्वी हर्षानंद गिरी यांनी यापूर्वी 31 जुलै रोजी म्हटले होते- हे कोणते संत आहेत, ज्यांना माझी प्रत्येक गोष्ट वाईट वाटते? मी खाऊ-पिऊ, कुठेही राहू, कोणालाही भेटू. कुठेही फिरले तरी त्यांना वाईट वाटते. हे कोण आहेत, जे संतांपेक्षा जास्त माझी सासू बनले आहेत, जे प्रत्येक गोष्टीवर तोंड फुगवतात. त्यांनी म्हटले होते- ज्या समाजात 2 महिन्यांची मुलगी सुरक्षित नाही. प्रत्येक ठिकाणाहून बलात्कार, कितीतरी गुन्हे घडल्याची माहिती मिळते, तिथे मी कुठे राहू? मला सांगा. मी कुठे सुरक्षित आहे? जे संत म्हणत आहेत की मला कुटुंबासोबत राहायचे नाही, ते संत माझ्या सुरक्षेची 100% हमी घ्यावीत. मी त्यांच्या आश्रमात जाईन. संतांना कधीपासून छोट्या-छोट्या गोष्टींचा राग येऊ लागला, हे मला समजत नाही. त्यांचा राग पाण्याच्या बुडबुड्यांसारखा असतो. संतांमध्ये तर राग, द्वेष, मत्सर काहीच नसतो. संतांमध्ये फक्त प्रेम असते. ते मोठ्या-मोठ्या गोष्टींना हवेत उडवून देतात.