मूव्ही रिव्ह्यू – ‘लव्ह लॉटरी’:प्रेम केले, लग्न केले आणि मग पत्नीच्या खुनाचा आरोप पतीवर; अखेर खरा मारेकरी कोण?

[ads_1]

प्रेम झाले, लग्न झाले आणि मग पत्नीची हत्या! प्रकरण न्यायालयात पोहोचते तेव्हा पती स्वतः आरोपीच्या पिंजऱ्यात उभा असतो. आता तो खुनी आहे की या कहाणीतील सर्वांत मोठा बळी? ‘लव्ह लॉटरी’ हा चित्रपट याच प्रश्नाभोवती आपला खेळ सुरू करतो. चित्रपटाची कथा कशी आहे कार्तिक सक्सेना (अक्षय ओबेरॉय)च्या आयुष्यात भरणी वर्मा (हेली दारूवाला) येते. भेटीचे रूपांतर प्रेमात होते आणि दोघे लग्न करतात. पण लग्नानंतर तेच नाते हळूहळू गुंतागुंतीचे होऊ लागते. विश्वास कमी होतो, तणाव वाढतो आणि दोघांमध्ये दुरावा निर्माण होतो. त्यानंतर एके दिवशी भरणीची हत्या होते. पोलिसांचा संशय थेट कार्तिकवर जातो आणि इन्स्पेक्टर विक्रम बिष्ट (कबीर दुहन सिंह) त्याला अटक करतात. कार्तिक स्वतःला निर्दोष ठरवतो, पण त्याच्याविरुद्धचे परिस्थितिजन्य पुरावे कमी होत नाहीत. यानंतर तो आपल्या वकिलांसमोर, प्रशांत बत्रा (विक्रम शर्मा), आपल्या लग्नाची संपूर्ण कहाणी सांगतो. पहिली भेट, प्रेम, लग्न आणि नात्यात आलेल्या दुराव्यापर्यंतची. चित्रपटाची रंजकता इथेच आहे—कार्तिक जितकी आपली कहाणी सांगत जातो, तितकाच संशय वाढत जातो. चित्रपटातील अभिनय कसा आहे अक्षय ओबेरॉय ही चित्रपटाची खरी ताकद आहे. कार्तिकच्या व्यक्तिरेखेत भीतीही आहे, रागही आहे आणि स्वतःला वाचवण्याची घाईही आहे. अक्षय या भावना कोणताही अतिरिक्त आव न आणता साकारतात. अनेक दृश्यांमध्ये ते इतके सामान्य दिसतात की त्यामुळेच त्यांच्यावरील संशय आणखी वाढतो. क्लायमॅक्समधील त्यांचा स्वगतही प्रभाव पाडतो. हेली दारूवाला भरनीच्या व्यक्तिरेखेत आवश्यक गूढता कायम ठेवतात. संपूर्ण चित्रपटात त्यांची व्यक्तिरेखा सहजपणे उलगडत नाही, जे या भूमिकेसाठी आवश्यक आहे. कबीर दुहन सिंह पोलीस अधिकाऱ्याच्या भूमिकेत अगदी योग्य ठरतात. विजयंत कोहली कथेत हलकेपणा आणतात, मात्र लग्न आणि महिलांबद्दल त्यांच्या व्यक्तिरेखेतील काही गोष्टी गरजेपेक्षा अधिक थेट वाटतात. अग्नी अग्यारी आणि विक्रम शर्मा हेदेखील आपापल्या भूमिकांमध्ये प्रभाव पाडतात. चित्रपटाचे दिग्दर्शन कसे आहे अरविंद पांडे यांनी गंभीर मुद्द्याचे थेट भाषणात रूपांतर करण्याऐवजी तो मर्डर मिस्ट्री आणि कोर्टरूम ड्रामाच्या माध्यमातून मांडला आहे. त्यामुळे चित्रपटाचा पहिला भाग अधिक मनोरंजक ठरतो. नातं तुटत आहे आणि त्याच वेळी खुनाचे कोडेही अधिक गुंतत चालले आहे. थोड्या-थोड्या वेळाने एखादी नवी गोष्ट समोर येते आणि संशयाची सुई सतत फिरत राहते. पण दुसऱ्या हाफमध्ये कथा थोडी संथ होते. कोर्टरूममधील काही ट्विस्ट अपेक्षित प्रभाव पाडत नाहीत आणि काही गोष्टी व्यक्तिरेखांच्या अनुभवातून समोर येण्याऐवजी थेट संवादांद्वारे सांगितल्या जातात. हाच तो भाग आहे, जिथे चित्रपट आणखी चांगला करता आला असता. चित्रपट पुरुषाच्या दृष्टिकोनातून वैवाहिक वाद आणि भावनिक दबाव यांवर भाष्य करतो. विषय नवा नाही, पण त्याची मर्डर मिस्ट्रीसोबत केलेली सांगड रंजक आहे. अडचण अशी आहे की काही ठिकाणी चर्चा बारकावे राखण्याऐवजी खूपच थेट होते. नवीन व्ही. मिश्रा यांचे सिनेमॅटोग्राफी चित्रपटाच्या गंभीर वातावरणाला साजेशी आहे. उत्तराखंडमधील लोकेशन्स सुंदर आहेत. प्रकाश झा यांचे एडिटिंग पहिल्या भागाला वेग देते; मात्र २ तास २१ मिनिटांच्या चित्रपटाच्या दुसऱ्या भागात थोडी अधिक कात्री चालवली असती, तर मजा वाढली असती. चित्रपटाच्या तांत्रिक श्रेयांमध्ये सिनेमॅटोग्राफी आणि एडिटिंगचीच नोंद आहे. चित्रपटाचे संगीत कसे आहे अरविंद पांडे आणि वरुण मिश्रा यांचे संगीत कथेतील भावनिक भागाला आधार देते. ‘नजर लागेल’ आणि ‘बेवफा’ ही गाणी नात्यात आलेले प्रेम आणि दुरावा पुढे नेतात. गाणी चित्रपटावर वरचढ ठरत नाहीत, पण चित्रपट संपल्यानंतर सर्वप्रथम हीच आठवावीत, असेही नाही. चित्रपटाबद्दलचा अंतिम निर्णय ‘लव्ह लॉटरी’चा पहिला अर्धा भाग बाजी मारतो. प्रेमाने सुरू झालेली कथा जेव्हा हत्येपर्यंत पोहोचते, तेव्हा चित्रपटाची पकड घट्ट होते. अक्षय ओबेरॉय आपल्या अभिनयाने ही पकड आणखी मजबूत करतो. दुसऱ्या अर्ध्यात मात्र तोच कसाव राहात नाही. कोर्टरूम ड्रामा काहीसा लांबतो आणि लिंगाशी संबंधित चर्चाही काही ठिकाणी खूपच थेट पद्धतीने मांडली आहे. तरीही चित्रपटात इतके सस्पेन्स आहे की शेवटपर्यंत खुनी कोण आहे आणि कार्तिकच्या कथेत किती सत्य आहे, हे जाणून घेण्याची उत्सुकता कायम राहते. जॅकपॉट नाही, पण ‘लव्ह लॉटरी’चे तिकीट पूर्णपणे तोट्याचा सौदाही नाही.

[ads_2]