[ads1]
पत्रकार रविराज सोनार यांच्या कन्येने लिहिलेली गणपती बाप्पाची कविता आम्ही वाचकांसाठी सादर करीत आहोत..
आभाळ घेऊन हातात,
मी विचारलं, “कुठे जातो
इतका निळा रंग पाठी?”
मी विचारलं, “कुठे जातो
इतका निळा रंग पाठी?”
बाप्पा हसले हळूच म्हणाले,
“रंग कुणाचा नसतो;
ज्याच्या डोळ्यांत स्वप्नं असती,
त्याचं आभाळ तिथे असतं.”
मी म्हणालो, “माझ्या वहीत
एक सूर्य मी काढला;
पण ढग आला मध्येच त्याच्या;
सूर्य कुठे रे हरवला?”
बाप्पा म्हणाले, “ढग येऊ दे,
त्याला थोडं थांबू दे;
प्रश्नांच्या या काळोखातून
तुझं उत्तरच उगवू दे.”
मग बाप्पांनी माझ्या वहीत
एक छोटी वाट काढली;
वाटेच्या त्या शेवटी मात्र
माझीच स्वप्नं उभी राहिली.
त्या दिवसापासून बाप्पा
माझ्या मनात राहतात;
मोठे प्रश्न पडले की माझे
हसत हसत ऐकतात.
– शब्दजा रविराज सोनार
– इ.७ वी, (पुणे)
[ads2]
Leave a Reply