‘हनुमान अंश’ चित्रपटात टीसीची भूमिका साकारणाऱ्या अभिनेता अमित दुबे यांच्या मते, त्याच्या दुसऱ्या भागासाठी प्रेक्षकांना बराच काळ प्रतीक्षा करावी लागू शकते. पटकथेचे काम अद्याप पूर्ण झालेे नाही. लेखक विशाल चतुर्वेदी यांची इच्छा आहे की पुढचा भागही उत्तम कथा आणि प्रभावी सादरीकरणासह यावा. अमित यांच्या मते, 2027 मध्ये ‘राम बोला’ किंवा ‘हनुमान अंश’शी संबंधित एखादा चित्रपट प्रदर्शित होऊ शकतो. दैनिक दिव्य मराठीशी संवाद साधताना त्यांनी चित्रपटाचे यश, चित्रीकरणाचा अनुभव, संघर्ष आणि अभिनय कारकिर्दीवरही चर्चा केली. प्रश्न: ‘हनुमान अंश’च्या यशानंतर त्याच्या दुसऱ्या भागाची चर्चा सुरू आहे. प्रेक्षकांना आणखी किती काळ प्रतीक्षा करावी लागू शकते? उत्तर: चित्रपटाचे दिग्दर्शक विशाल चतुर्वेदीजी यांनी स्पष्ट केले आहे की, अद्याप ‘हनुमान अंश 2’वर काम सुरू झालेले नाही. पहिला चित्रपट हिट झाला म्हणून लगेच दुसरा भाग बनवला जाईल, असे नाही. पुढील चित्रपटाची कथानक आणि मांडणीही उत्तम असावी, अशी त्यांची इच्छा आहे. पहिल्या चित्रपटासाठी त्यांनी खूप मेहनत घेतली होती आणि त्यात अनेक गाण्यांचाही वापर करण्यात आला होता. पुढील कथा अधिक चांगली बनवण्यासाठी वेळ लागेल. माझ्या माहितीनुसार, 2027 मध्ये ‘राम बोला’ नावाचा चित्रपट येऊ शकतो. मात्र, अद्याप ‘राम बोला’साठी माझ्याशी कोणीही संपर्क साधलेला नाही. प्रश्न: चित्रपटाला एवढे मोठे यश मिळेल, अशी अपेक्षा होती का? उत्तर: चित्रीकरणावेळी चित्रपटाला एवढे मोठे यश मिळेल आणि तो विक्रम मोडेल, याचा आम्हाला अजिबात अंदाज नव्हता. मला वाटते, याचे श्रेय लेखक विशाल चतुर्वेदी यांच्या मेहनतीला आणि त्यांच्या भक्तिभावनेला जाते. चित्रपट बनवण्यामागचा उद्देश केवळ पैसे कमावणे नव्हता, तर महाराजजींचे जीवन आणि त्यांच्या यात्रा लोकांपर्यंत पोहोचवणे हा होता. कदाचित याच भावनेमुळे प्रेक्षक चित्रपटाशी जोडले जाऊ शकले. प्रश्न: तुम्हाला चित्रपटात टीसीची भूमिका कशी मिळाली? उत्तर: नोव्हेंबर २०२५ मध्ये मला या भूमिकेची स्क्रिप्ट मिळाली. मी ऑडिशन दिले आणि त्यानंतर माझी निवड झाल्याचे सांगण्यात आले. चित्रपटाचे बजेट कमी होते, त्यामुळे कलाकारांचे मानधनही कमी होते. मात्र महाराजजींचे नाव जोडलेले होते. त्यामुळे नकार देणे मला योग्य वाटले नाही. मला पहाटे ५:३० वाजता चित्रकूटला पोहोचायचे होते. त्या वेळी मी मुंबईत होतो. रात्री विमानाने लखनऊला पोहोचलो आणि तेथून कार चालवत चित्रकूटला गेलो. पहाटे ५ वाजता सेटवर पोहोचलो. चित्रपटासाठी झालेला माझा खर्च माझ्या मानधनापेक्षाही जास्त होता. पण माझ्यासाठी हे काम पैशांपेक्षा श्रद्धेचा विषय होते. प्रश्न: चित्रीकरणावेळी वातावरण कसे होते? उत्तर: चित्रीकरण चित्रकूटमधील परसौजा गावात झाले. तिथे आजही बहुतेक घरे कच्ची आहेत आणि दरवाजे लहान आहेत. गावातील लोकांनी सांगितले की, घरात प्रवेश करताना मंदिरात प्रवेश करण्याप्रमाणे वाकून जावे, म्हणून दरवाजे लहान बनवले जातात. तिथे खूप सकारात्मक वातावरण होते. माझ्या एका दृश्यात मला महाराजजींची माफी मागायची होती. भावना योग्य पद्धतीने दाखवण्यासाठी या दृश्याचे अनेक टेक घेण्यात आले. दिग्दर्शकांची इच्छा होती की प्रत्येक दृश्यातील भावना पूर्णपणे खुलून याव्यात. याच मेहनतीमुळे चित्रपटातील दृश्ये प्रभावी बनली. प्रश्न: कमी बजेट आणि इतर अडचणी असताना चित्रपट कसा पूर्ण झाला? उत्तर: चित्रीकरणादरम्यान अनेक अडचणी आल्या. मेकअपचे सामान चोरीला गेले, एका प्रमुख कलाकाराने चित्रपट सोडला आणि वेशभूषा डिझायनरही निघून गेले. चित्रीकरणाचे वेळापत्रक २८ दिवसांचे होते, पण चित्रपट २२ दिवसांत पूर्ण करावा लागला. अशा वेळी सर्वांनी मिळून काम केले. कोणी गाणे गायले, कोणी अभिनय केला आणि सर्वांनी आपापली जबाबदारी पार पाडली. हे आपल्या सर्वांचेच काम आहे, असे वाटले. मला एक ओळ आठवते—‘आता या जीवनाचा सर्व भार तुझ्या हाती सोपविला आहे.’ आम्हीही पूर्ण श्रद्धेने काम केले. प्रश्न: अभिनयासाठी तुम्ही अध्यापनासारखा व्यवसाय का सोडला नाही? उत्तर: मी रसायनशास्त्राचा शिक्षक आहे आणि आयआयटी-जेईई व नीटची तयारी करणाऱ्या विद्यार्थ्यांना शिकवतो. मी अनेक विद्यार्थ्यांना अभियंते आणि डॉक्टर होण्यासाठी मदत केली आहे. अभिनयाच्या सुरुवातीच्या काळात छोट्या भूमिका मिळायच्या आणि एका दिवसाच्या कामासाठी सुमारे २,००० ते ३,००० रुपये मिळायचे. एवढ्या पैशांत खर्च भागवणे कठीण होते, त्यामुळे शिकवणे सुरूच ठेवले. लखनौहून मुंबईला ये-जा करण्यात माझ्या बचतीचा बराचसा भाग खर्च होत असे. त्याचबरोबर मी नाट्यप्रयोगही करत होतो. मेहनत करत राहिलो, तर एक ना एक दिवस चांगली संधी नक्की मिळेल, असा मला विश्वास होता. प्रश्न: अभिनय क्षेत्रात येण्याची सुरुवात कशी झाली? उत्तर: मी महेंद्रसिंह धोनीचा मोठा चाहता आहे. एकदा मी त्यांच्यासारखे केस रंगवले, पण मला माझा लूक आवडला नाही. मुलांना सांगितले की एका छोट्याशा भूमिकेसाठी असे केले आहे. नंतर मुलांनी विचारले की ती भूमिका कधी पाहायला मिळणार. ती गोष्ट खरी ठरवण्यासाठी मी मुंबईला आलो आणि ऑडिशन देऊ लागलो. मला ‘तुलसी’ नावाच्या मालिकेत डॉक्टरची छोटीशी भूमिका मिळाली. सेटवर काम करण्याचा अनुभव छान होता. त्यानंतर थिएटर करायला सुरुवात केली आणि एका वर्षात सहा-सात नाटके केली. हळूहळू छोट्या भूमिका मिळू लागल्या. प्रश्न: ‘हनुमान अंश’नंतर तुमच्या करिअरमध्ये काय बदल झाला? उत्तर: मी ‘वॉर 2’ आणि ‘पती पत्नी और वो 2’ यांसारख्या चित्रपटांमध्ये काम केले आहे. ‘अनुपमा’ आणि ‘सीआईडी’ यांसारख्या मालिकांमध्येही काम केले आहे. पूर्वी सोशल मीडियावर माझे जवळपास 10 फॉलोअर्स होते. आता माझी ओळख वाढली आहे आणि लोक मला ओळखू लागले आहेत. ‘हनुमान अंश’ माझ्यासाठी खूप खास आहे. मी याला अभावाचा प्रभाव म्हणतो, कारण कमी साधनसामग्री असूनही सर्वांनी मिळून हा प्रकल्प तयार केला. आता प्रेक्षकांच्या अपेक्षाही वाढल्या आहेत. त्यामुळे पुढे कोणताही प्रकल्प निवडताना मला अधिक जबाबदारीची जाणीव होईल.